تفاوت های لوله درز دار و بی درز

تولید لوله:

لوله‌ها معمولاً با دو روش مختلف تولید می‌شوند که درآخر منتهی به تولید دو نوع لوله می‌شود، لوله مانیسمان (بدون درز) و لوله درزدار. در هر دو روش اول مواد خام داخل قالب ریخته می‌شود. سپس با کشیدن فولاد می‌توان به لوله مانیسمان (بدون درز) دست پیدا کرد یا می‌توان مواد خام را تبدیل به ورق کرده و با رساندن دو سر ورق به هم و جوش دادن آن‌ها، لوله درزدار ایجاد کرد.

تولید لوله

لوله مانیسمان (بدون درز):

لوله بدون درز (مانیسمان) همانطور که از نامش مشخص است، لوله‌ای است که به هیچ وجه درز یا جوشی ندارد. لوله مانیسمان فولادی از یک شاخه فولاد گرد و جامد ساخته می‌شود. این شاخه فولاد حرارت داده شده و به روشی تغییر شکل داده می‌شود که شبیه به یک لوله توخالی شود. سپس این لوله توخالی داخل دستگاهی که ترکیبی از حدیده کردن و مندرل را انجام می‌دهد قرار گرفته و ضخامت خارجی آن کم می‌شود، این کار سبب می‌شود تا ضخامت داخلی لوله مانیسمان بیشتر شود.

لوله مانیسمان

لوله درزدار (جوشی):

لوله جوشی درزدار با ورقه فلزی نورد شده تولید می‌شود، سراسر درز موجود در طول این لوله جوشکاری می‌شود. پروسه تولید لوله درزدار با نورد کردن استیل کویل شروع می‌گردد تا اول به ورقی صاف با ضخامت خواسته شده دست پیدا کنیم. ورق مورد نظر با عرضی که مشابه با سایز لوله باشد برش داده می‌شود. لوله از راه حرکت بر روی کات کویل و مجموعه‌ای از غلتک‌ها شکل داده می‌شود. سپس درز موجود بر روی لوله در محیطی که از لحاظ شیمیایی خنثی باشد جوش داده می‌شود. درز یا اتصال جوشی در لوله درزدار ضعیف‌ ترین قسمت لوله است که محکمی لوله را به محکمی جوش لوله محدود می‌کند.

تفاوت لوله مانیسمان و درزدار:

لوله مانیسمان (بدون درز) دارای درزهای جوش داده شده نمی‌باشد. به طور کلی درزهای لوله‌های جوشی همیشه به عنوان یک ناتوانی تعبیر میشده است. این ناتوانی سبب می‌شود تا لوله در مقایسه به خرابی و خوردگی صدمه پذیرتر شود. گرچه که امروزه پروسه تولید لوله درزدارپیشرفت زیادی یافته و مقاومت و رویکرد این لوله‌ها بیشتر شده است. با این وجود لوله مانیسمان هنوز هم به علت نداشتن درز فاقد این ناتوانی است. به طور کلی لوله‌های درزدار می‌توانند در مقایسه نسبت به لوله‌های مانیسمان 20% فشار کمتری را متحمل شوند

لوله مانیسمان می‌تواند فشار کاری بیشتری را در مقایسه به لوله درزدار شبیه خود از نظر سایز و مواد تحمل کند، و این به علت نبودن درز یا جوش در بدنه لوله است.

لوله فلزی مانیسمان بسیار در برابر خوردگی محکم است چون امکان کمی برای ناخالصی، تَرک و نقصی و اختلاف انعطاف‌پذیری در این لوله وجود دارد، این در صورتی است که لوله‌های درزدار امکان این مشکلات را دارند.

نیازی به انجام برسی درستی جوش برای لوله فلزی مانیسمان (بدون درز) نیست در صورتی که این برسی حتماً باید برای لوله‌های بدون درز انجام شود.

لوله فلزی مانیسمان پس از تولید محکم می‌شود به همین علت نیازی به انجام عملیات حرارتی برای این لوله نیست. این در حالیست که بیشتر لوله‌های درزدار پس از تولید نیاز به عملیات حرارتی دارند.

نرخ لوله درزدار ارزان‌تر از لوله فلزی مانیسمان است و در طول‌های متفاوت موجود می‌باشد.

لوله اهنی مانیسمان می‌تواند به جای لوله درزدار استفاده شوند اما به دلیل درز و جوش موجود در لوله‌های درزدار امکان دارد همیشه نتوان آن را به جای لوله مانیسمان استفاده کرد.

ضخامت دیواره لوله‌های درزدار در مقایسه به ضخامت دیواره لوله‌های مانیسمان یکسان است. دسترسی به ورقه فولادی که سرتاسر آن دارای ضخامتی برابر است و ساخت لوله فلزی با آن، آسان‌تر از ساخت یک لوله صنعتی مانیسمان با ضخامت برابر توسط اکستروژن است. همچنین کیفیت پرداخت سطح لوله درزدار بسیار بهتر از لوله مانیسمان فولادی است.

فاصله زمانی لازم برای پروسه تولید لوله مانیسمان طولانی‌تر از زمان لازم برای تولید لوله درزدار است

لوله

سایز و رده لوله مانیسمان (سایز و رده اسمی لوله)

سایز لوله‌ها از طریق استاندارهای ملی و بین‌المللی مشخص می‌شود. دو روش برای مشخص کردن قطر خارجی لوله‌ها وجود دارد.روشی که در آمریکا وجود دارد با نام سایز اسمی لوله(NPS) شناخته می‌شود و بر طبق اینچ است.. روشی که در آمریکا وجود دارد  ضخامت اسمی نام داردو بر طبق میلیمتر است.

مشخص کردن سایز لوله مانیسمان بر اساس قطر خارجی این امتیاز را دارد که همه لوله‌های با سایز یکنواخت جدا از ضخامت دیواره‌شان می‌توانند در کنار یکدیگر قرار بگیرند. از آنجایی که قطر خارجی برای سایز مشخص لوله ثابت است، قطر داخلی بسته به ضخامت دیواره لوله تغییر پذیر می‌باشد. به عنوان نمونه یک لوله مانیسمان 2 اینچ رده 80، دیواره‌ای ضخیم‌تر از یک لوله مانیسمان 2 اینچ رده 40 دارد، زیرا قطر داخلی لوله رده 40 کمتر است.

سایز لوله

طول لوله مانیسمان:

طول لوله را با اندازه‌گیری فاصله بین دو سر لوله مشخص می‌کنند. می‌توان طول لوله را بر طبق متر، پا و یا هر واحد طولی دیگری اندازه‌گیری کرد. رایج ترین اصطلاحاتی که برای اندازه‌گیری طول لوله استفاده می‌شوند عبارتند از:

 

 

  • طول تصادفی واحد (SRL)
  • طول تصادفی دوبل (DRL)
  • Cut length

طول تصادفی واحد (SRL):

عموما طول 5 الی 7 متر را اندازه‌گیری می‌کند. معمولاً لوله‌های زیر سایز 2 اینچ با طول تصادفی واحد تولید می‌شوند.

طول تصادفی دوبل (DRL):

عموما طول 11 الی 13 متر را اندازه‌گیری می‌کند. معمولاً لوله‌های بالای سایز 2 اینچ با طول تصادفی دوبل تولید می‌شوند.

تولید لوله

Cut length:

 لوله‌های Cut length هیچگاه طول مشخصی ندارند و بر اساس نیازهای پروژه به طول‌های مشخصی برش داده می‌شوند.لوله‌های Cut length به طور کلی گران‌تر هستند، اما در زمان برش لوله و منبع های موجود در سایت صرفه‌جویی می‌شود همچنین از به وجود آمدن ضایعات زیاد لوله خودداری می‌شود، این در صورتی است که ضایعات لوله‌های SRL و DR زیاد است.

انواع انتهای لوله:

انتهای لوله مشخص کننده مقطع لوله می‌باشد. درک درست از بحث انتهای لوله بسیار مهم است، زیرا اتصال انتهای یک لوله به یک لوله یا اتصال رزوه شده دیگر که دارای قطر بیشتری است معمولا نامناسب و غیرحرفه‌ای خواهد بود. سه نوع انتهای لوله وجود دارد:

  • لوله با انتهای صاف – Plain Ends (PE)
  • لوله با انتهای رزوه شده -Threaded Ends (TE)
  • لوله با انتهای پخ – Beveled Ends (BE)
  • انتهای لوله

لوله با انتهای صاف (Plain Ends):

در این نوع لوله‌ها، برش انتهای لوله با زاویه 90 درجه و عمود بر لوله انجام می‌شود. انتهای صاف عموماً برای لوله‌هایی استفاده می‌شود که قطر کمتری دارند و در ترکیب با فلنج‌های اسلیپون(Slip On)و اتصالات و فلنج‌های ساکت وِلد(Socket Weld)  مورد استفاده قرار میگیرند.

لوله با انتهای رزوه شده (Threaded Ends):

انتهای این لوله‌ها رزوه شده و دارای شیار می‌باشد. این نوع انتها عموماً برای لوله‌های با سایز 3 اینچ یا کمتر استفاده می‌شود.می‌توان لوله‌ها و اتصالات رزوه شده را بدون جوش یا هر نوع اتصال دیگری به راحتی به هم متصل کرد.. رزوه لوله‌ها و اتصالات یا به صورت نرینگی است یا مادگی. رزوه‌های نرینه بر روی سطح خارجی لوله یا اتصال و رزوه‌های مادگی بر روی سطح داخلی لوله ایجاد می‌شوند.بعد از اینکه لوله‌ها و اتصالات رزوه شده به یکدیگر متصل شدند، در واقع قطعات کاملاً در کنار هم قرار گرفته‌اند.. طول قسمتی که رزوه‌های دو لوله یا اتصال با هم درگیر شده‌اند راthread engagement  می‌گویند.

لوله با انتهای پخ (Beveled Ends):

انتهای این لوله‌ها با زاویه‌ای مخصوص تراش داده می‌شود و برش انتهای لوله به صورت عمود بر مقطع لوله نیست.زاویه استاندارد جهت پخ انتهای لولهBevel37.5 درجه می‌باشد اما لوله‌هایی با زوایای غیر استاندارد هم تولید می‌شوند. پخ لوله یا تیوب برای فراهم سازی انتهای آن برای جوشکاری انجام می‌شود.. انتهای پخ برای تمامی اتصالات و فلنج‌های بات ولد با قطرهای متفاوت انجام می‌شود که می‌توان این اتصالات و فلنج‌ها را مستقیماً به یکدیگر یا به لوله متصل کرد.


منتشر شده در چهارشنبه، ۱۸ دی ۱۳۹۸ ۰۹:۳۹